Leonora R. Scholte ‘A stranger in a strange land

20-A-stranger-in-a-strange-land-door-de-echtgenote-van-ds-ScholteIk heb in Pella een mooi boekje gekocht met de titel A stranger in a strange land, geschreven door de weduwe van dominee Scholte, Leonora R. Scholte. Zij schreef hierin ‘the story of a Dutch Settlement in Iowa’. Zij vertelt haar verhaal, het is een verhaal van teleurstelling en tegenslagen. Alleen al de lange, moeilijke reis met vele tegenslagen in allerlei vorm en hevigheid heeft haar murf geslagen.

21-Aanbieden-provincievlaggen-van-Nederland-aan-PellaHet leven ging verder en met de generaties, verdwenen de herinneringen en idealen die werden meegenomen uit Nederland. Alle dagen en avonden van ons verblijf is ook hier weer iets georganiseerd om de “familie” uit Nederland zoveel mogelijk te laten zien van het leven in Pella, de kolonie van Nederlanders in Amerika. De laatste avond is er groot feest in het park midden in het dorp. Het muziekorkest treedt op en zo midden in de stad, met wel duizend mensen op 22-Provincievlaggen-van-Nedelandde tribune, is het voor ons een prachtig evenement. Het park is groot zoals zoveel hier, er is immers ruimte genoeg. Over het algemeen valt hier weinig regen en de kans dat regen spelbreker is, is bijna te verwaarlozen. Van de stichting “In de voetsporen’ krijgt Pella onze nationale driekleur en de 12 provincievlaggen van Nederland. De hele stad is er duidelijk blij mee. Onze 14 vrouwen nemen elk een tip van een vlag en in ruime kring lopen ze door het park, waarna ze de vlaggen overgeven aan de bewoners van Pella.

23-Provencievlaggen-van-NederlandVanaf Pella naar de Mississippi

Op 12 juni vertrekken we uit Pella. Wanneer we ‘s morgens vroeg wegrijden, zijn er toch nog veel mensen die ons uitzwaaien. Na enkele uren rijden we langs de Mississippi naar het noorden. Bij Rock Island/Davenport gaan we de rivier over en zijn we weer in de state Illinois. Het landschap is erg wisselend.

24-Pella-vlaggenaanbieding-grootOnderweg maken we nog een stop in het plaatsje waar president Reagen is geboren en tot zijn 12e jaar heeft gewoond. Wij overnachten in Best Western Aurora. Enkele medereizigers, uit Hengelo Gelderland zijn al in het restaurant als wij daar binnenkomen. De drie mannen uit Hengelo wilden graag eens wat anders proberen. Ondanks de vele repetities onderweg ging er iets mis. Hendrik, hij zei vaak, ik red mij best met mijn Hengels. Mooi niet dus. Niet lang daarna zaten we allemaal achter een warme hap en ook Hendrik genoot van zijn vegetarische schotel. Het hotel ligt aan de rand van Aurora en in de buurt is niet veel te beleven, anders dan enkele mooie huizen en ver uitzicht. De volgende morgen gaan we onze reis vervolgen en gaan op weg naar South Holland Chicago. Daar wonen veel nazaten van emigranten uit het noorden van Nederland, vooral uit de provincie Groningen.

We worden verwelkomd door een groep van 30 mensen. Ik kan weer geen mensen vinden die uit Drenthe stammen. Wel zie ik dat hier aan het eind van de 19e eeuw ook veel mensen uit Zuid- en Noord Holland neergestreken zijn. Ook enkele gezinnen met de familienaam Kikkert. Zij kwamen van het eiland Texel. Van de familie Ettema heb ik een boek gekocht met de titel The Dutch connection in South Cook County since 1847. In dit boek zijn de namen vermeld van de immigranten die zich hier hebben gevestigd.

27-Sloothaak-en-echtgenoteWe vervolgen onze reis en bezoeken Saugatuck, dat ligt aan de Lake Michigan. Hier wonen nog veel nazaten van emigranten hetgeen te zien is aan de huizen en inrichting. Zodra we in ons motel zijn gaan we eten. We zijn nog aan de koffie als iemand van de leiding van het motel meldt dat er bezoek is voor de familie Everts. Wat een verrassing, in de hal staan Harold Grissen en zijn echtgenote. We worden uitgenodigd door de familie Grissen voor een meeting de volgende dag en om bij hun te komen eten. Het aanbod wordt gretig door ons aangenomen. Tijdens ons gesprek komen een meneer en mevrouw de hal binnen. De man zit in een rolstoel. De familie Willard Sloothaak en 25-bij-de-familie-Sloothaak-op-bezoek-2zijn echtgenote komen ook al voor ons. Het echtpaar Sloothaak komt echter niet alleen voor ons, zij willen ook graag Johannes en Margje Hooijer ontmoeten. Wij zijn zeer blij met dit resultaat, zomaar ineens is er volop contact met nakomelingen van emigranten uit onze eigen woonomgeving. Willard en zijn vrouw blijven tot laat in de avond bij ons. We heel wat afgepraat en wisselen allerlei gegevens uit en bekijken veel foto’s. We beloven elkaar te schrijven en contact te houden. Ze zullen ons op maandagmorgen 15 juni ophalen voor een meeting met de rest van de familie Sloothaak. Johannes en Margje gaan dan naar de familie Henry Hooijer. 26-bij-de-familie-Sloothaak-op-bezoekJan Hooijer ging als jongeman van Zuidwolde naar Holland Michigan, hij trouwde daar met Jantje Sloothaak de zus van Wicher Sloothaak.

De volgende dag is het zondag. Omdat onze chauffeur ook zijn vrije uren moet hebben, mogen we ons zelf vermaken. Je houdt het niet voor mogelijk, er zijn er die zich meteen volledig aanpassen aan de gewoonten in Amerika. De winkel van Meier wordt opgezocht, de winkel is altijd open. Wij gaan te voet de omgeving en het centrum van de stad Holland verkennen.

28-The-Pillarchurch-Holland-MIOm 3 uur gaan we naar de Pillar Church, er is weer een zangdienst georganiseerd. Een echte voorzangster staat weer voor in de kerk en helpt naast het orgel mee zodat iedereen op het juiste moment inzet. Mevrouw Wolfensperger-Kleis leest uit de bijbel en ik mag een gebed uitspreken vanaf de kansel van de Pillar Church. Iedereen moet zoveel mogelijk de Nederlandse taal gebruiken. Gelukkig had ik even de tijd om enige regels op papier te zetten. Ik kon het niet laten om te laten weten dat ik ook de Engelse taal machtig ben, ik sloot af met ‘God bless Amerika’. Ik vond het een belevenis dat ik dat mocht doen.

29-Grissen-familie-Grand-Haven-MIEen echtpaar afkomstig uit Groningen nodigde ons uit om mee te gaan. Omdat wij echter naar de familie Grissen gaan, moesten wij het aanbod afwijzen. Om 5 uur worden wij gehaald door de familie Grissen. Deze familie Grissen zijn met 3 broers en 2 zussen. Een broer en een zus zijn professor. Ook de andere Grissens hebben een goed bestaan opgebouwd in Amerika. Harold was leraar aan het Calvin College. Het huis waarin Harold woont, staat dicht bij de Lake Michigan. Na het eten lopen we nog wat in de omgeving en praten over de old Country Drenthe. Het is een heerlijke belevenis, zittend op een houten bank, 15 meter boven het water van de Lake Michigan, onder de grillig gevormde bomen en in de verte zakt de zon als het ware in het water van de grote Lake. Ze weten inmiddels dat de familie Grissen oorspronkelijk van Emmelkamp naar Zuidwolde is gekomen en later naar 30-Grissen-familie-Grand-Haven--MiHoogeveen. Ook in Amerika bleef men niet in de buurt van Holland Michigan. Een van de broers heeft enige jaren in Orange City gewoond, hij was verbonden met het North Western College. Andere familieleden wonen elders in het grote land Amerika.

De volgende morgen hebben we ons breakfast nog maar net gehad of Mildred Sloothaak-Brewer is er al om ons op te halen voor een trip langs de Sloothaak families. We zien het huis waar Wicher Sloothaak en Grietje Grissen hebben gewoond nadat hun farm hadden verkocht.

Op de begraafplaats zien we het familieveld met de graftombes van de familie Sloothaak, dicht bij het graf van dominee van Raalte. We bezoeken huizen, kerken, scholen, enkele boerderijen, overal waar de familie gewoond en geleefd heeft. We gaan ook op bezoek bij Dena (Zwaandina) Owen-Sloothaak. Ze woont in een groot huis met een stoep van 3 treden.

31-Stewart-Kuiper-en-echtgenote-en-AnnieIk moet Willard, met rolstoel en al, achterwaarts de stoep optrekken, hetgeen zonder ongelukken te maken gelukt is. Ook de kinderen komen belangstellend kijken naar de ‘familie’ uit Nederland. De rolstoel met Willard van de stoep laten zakken ging gemakkelijker. We zijn net op tijd bij de bus, maar goed dat we ‘s morgens onze koffers al in de bus hebben gedeponeerd.

Bij de Evergreen Commons staan opnieuw weer velen ons op te wachten. Veel mensen zijn gekomen om te zien of onder ons verre familieleden zijn te vinden. We hebben al heel veel mensen ontmoet, ik vraag naar de naam Fik of Fictorie. Eigenlijk ben ik ook een beetje moe van alle dagen maar 32-Stewart-Kuiper-en-echtgenote-en-Arendweer nieuwe mensen ontmoeten en als maar in de Engelse taal te communiceren. Toch ben ik teleurgesteld dat Steve en John Kuiper uit Grand Rapids niet zijn komen opdagen. We hebben nog maar een kwartier tijd wanneer ze zich alsnog melden. Snel worden handen geschud en wat vragen over Hollandscheveld en omgeving beantwoord en gegevens over de familie. Dan is de tijd al weer voorbij. We worden uitgezwaaid en de bus gaat met gezwinde spoed richting Toronto en wij weer op weg naar huis.